Αναμνήσεις...

Δημοσιεύτηκε στις 18/09/2019 στην κατηγορία Σχόλια  |  δεν υπάρχουν σχόλια

του Διαμαντή Σεϊτανίδη

 

«Ευτυχώς, ξεχνάμε» λένε οι γιατροί. Δηλαδή, αν το μεταφράσουμε στη γλώσσα του σήμερα «απελευθερώνουμε χώρο στο σκληρό δίσκο» του μυαλού μας ώστε να τον καλύψουμε με νέες εμπειρίες, νέες γνωριμίες, νέες γνώσεις.

 

Έτσι, πολλά γεγονότα, πρόσωπα, καταστάσεις του παρελθόντος, αφού για πολλά χρόνια παρέμειναν στις χαμηλές πτέρυγες της συνείδησης, σιγά- σιγά διολισθαίνουν προς τη λησμονιά.

 

Όχι απότομα. Σιγά- σιγά. Αρκεί, πολλές φορές, ένα απλό ερέθισμα, μια σκέτη αναφορά σε κάτι, μια επισήμανση, ακόμα κι ένα υπονοούμενο, ώστε να αρχίσει αυτό το θαύμα που λέγεται «ανθρώπινο μνημονικό» να ανακαλεί τα ξεχασμένα, παρατημένα, ίσως λησμονημένα data άλλων εποχών, και να τα φέρνει ολοζώντανα μπροστά του. Και μετά, να απορεί: «Μα, πώς και είχα καιρό να θυμηθώ το τάδε», «βρε παιδί μου τέτοιος καλός άνθρωπος ο δείνα και χρόνια ολόκληρα δεν τον έχω φέρει στο μυαλό μου», τέτοια.

 

Τα γράφω όλα αυτά, γιατί υπήρξα κι εγώ τις τελευταίες μέρες πρωταγωνιστής μιας τέτοιας ανάκλησης στη μνήμη». Πράγματα που κόντευα τελείως να ξεχάσω, μου ξανάρθαν ανάγλυφα στο μυαλό, όταν διάβασα ένα σχόλιο εδώ μέσα, στην “Αλήθεια”.

 

Κάποιοι τύποι άρχισαν να γράφουν ότι επειδή δεν είμαι όλο γλύκες και μπράβο με τον Βούρο, είμαι, λέει, «αντιΑΕΚτζής». Καλά, προφανώς δεν θα ασχοληθώ με κάθε παπάντζα που λέει το κάθε χάπατο, εννοείται. Αλλά κάποιος άλλος είχε την καλοσύνη να απαντήσει με το σχόλιο που μου προκάλεσε το κύμα των αναμνήσεων. «Θυμάμαι», έγραψε, «τον Διαμαντή να πουλάει φελιζόλ έξω από το γήπεδο της ΑΕΚ...». Του απάντησα, τον ευχαρίστησα για την αναφορά και του ζήτησα να μου προσδιορίσει την ταυτότητά του, καθώς πίστευα ότι κανείς δεν το θυμάται αυτό το κομμάτι της ζωής μου, αλλά εκείνος δεν επανήλθε.

 

Επανήλθαν όμως οι αναμνήσεις. Η ατέλειωτη προετοιμασία, η αγορά των φελιζόλ και των νάιλον κίτρινων καλυμμάτων με τον Δικέφαλο Αετό επάνω, από μια επιχείρηση στη Μεταμόρφωση. Η προσπάθεια να πείσω τον πατέρα μου να μου δανείσει το αυτοκίνητό του για να μεταφέρω τα ελαφριά μεν, αλλά ογκώδη πακέτα με τα «μαξιλαράκια». Η δυσκολία στην αρχή να βάζω γρήγορα εκατοντάδες -και στα ντέρμπι χιλιάδες- φελιζόλ μέσα στις νάιλον σακουλίτσες, να τα ξαναδένω, και να μεταφέρω πέντε- έξι ή και περισσότερους “πύργους” από φελιζόλ προς πώληση γύρω από την Αγία Τριάδα. Οι “μάχες” με άλλους πωλητές για το ποιος θα πιάσει την καλύτερη θέση και ποιος θα αναγκαστεί να μετακινηθεί γιατί γύρω του βρίσκονταν 5-6 ανταγωνιστές του. Η μέριμνα να είμαι εφοδιασμένος με μπόλικα κέρματα για να μπορώ να δίνω ρέστα και το κολλητηλίκι με τους περιπτεράδες της περιοχής, αν τυχόν και ξέμενα, να με διευκολύνουν. Η άγρια χαρά όταν επέστρεφα με άδεια χέρια και γεμάτες τσέπες (4-5 κιλά νομίσματα, όχι αστεία) στο σπίτι. Κι άλλα πολλά...

 

Κυρίως, όμως, η αναφορά αυτή του άγνωστου φίλου μου ξανάφερε στη μνήμη το πρόσωπο του ανθρώπου που με “έμπασε” στο πρώτο μου αυτό -ας το πω έτσι- “επάγγελμα”. Ενός συμμαθητή μου, ενός καταπληκτικού παιδιού, που η μοίρα το κτύπησε πολύ άσχημα.

 

Του Σταμάτη Κιουρτσόγλου.

 

Ο Σταμάτης ξεκινούσε κάθε μέρα από το σπίτι του στην Ανθέων, έστριβε στη Μαιάνδρου, περνούσε έξω από το δικό μου, και μαζί ανεβαίναμε από Τυάννων και Αγκύρας (νυν Γεωργίου Παπανδρέου) προς την πλατεία Κωνσταντινουπόλεως. Περνούσαμε από τα “καυδιανά δίκρανα” της σύγκρουσης Λουκιδέλη- Τουρφαντόγλου (αυτά είναι για τους πολύ γείτονες, οι λίγο πιο μακριά δεν τα ήξεραν αυτά), καλημερίζαμε τον Παπαζωγράφο στα “Βαρδούσια” και τον Παπαδόπουλο στα σχολικά είδη (δίπλα στο σημερινό mama goose), παίρναμε τσιχλίτσες από το περίπτερο λίγο πριν το σχολείο (υπάρχει ακόμα) και μπαίναμε στη μεγάλη αυλή.

 

Αυτή η δουλειά, επί χρόνια. Ως τη δευτέρα Λυκείου.

 

Ο Σταμάτης Κιουρτσόγλου ήταν η προσωποποίηση του ήρεμου ανθρώπου. Ποτέ μου δεν τον είδα αγχωμένο, θορυβημένο, ανάστατο. Ό,τι και να συζητούσαμε, ό,τι και να συνέβαινε, εκείνος φορούσε το μόνιμο, θαρρείς, χαμόγελό του, μισοέκλεινε τα μάτια και έλεγε «εντάξει, μωρέ, και τι έγινε;»

 

Πουλούσε μαξιλαράκια στην ΑΕΚ κάμποσο καιρό πριν μου το πει. Κάποια μέρα με ρώτησε αν με ενδιαφέρει να με “μπάσει” στη δουλειά. Τον ρώτησα τι και πως, δεν ήθελα και πολύ, και είπα το “ναι”. Ψαρωμένος στην αρχή, δίπλα στον Σταμάτη, μετά ξεθάρρεψα και, όταν εκείνος υποχρεωτικά βγήκε από τη δουλειά, αισθανόμουν ότι έπρεπε να τον αναπληρώνω εγώ. Αργότερα, έμπασα για λίγο στη δουλειά και τον Ηλία.

 

Μια μέρα ο Σταμάτης Κιουρτσόγλου δεν πέρασε να με πάρει για το σχολείο. «Άρρωστος», υπέθεσα, χωρίς να μου περνά από το μυαλό πσόσο τραγικά δίκιο είχα. Δεν πέρασα από το σπίτι του, υπέθεσα ότι αύριο- μεθαύριο θα ερχόταν, τότε ούτε κινητά υπήρχαν ούτε βάιμπερ. Δεν ήλθε και τη δεύτερη μέρα. Και την τρίτη. Και την επόμενη εβδομάδα. Τότε θυμήθηκα να ανησυχήσω. Ρώτησα την Καιτούλα την ξαδέλφη του, που έμενε απέναντί μας (και ακόμα μένει). Έτσι έμαθα ότι όντως ήταν άρρωστος, αλλά βαρύτερα, πολύ βαρύτερα από μια ίωση.

 

Τον ξαναείδα λίγους μήνες αργότερα. Στο κεφάλι του δεν υπήρχαν τα πλούσια μαύρα μαλλιά του, αλλά μόνο ένα χνούδι. Είχε πάρει κάμποσο βάρος και δεν ήταν εύκολο να πηγαίνει σχολείο, καθώς του είχαν αφαιρέσει το ένα πόδι, μήπως και γλιτώσει. Ακόμα, όμως ο Σταμάτης Κιουρτσόγλου είχε στο πρόσωπό του εκείνη τη γαλήνη, το μόνιμο χαμόγελο, το “δεν πειράζει, προχωράμε” ύφος του. Έψαχνε, όπως πάντα, ένα αστείο, ακόμα και μικρό, ίσως όχι και τόσο καλόγουστο, για να ξεσπάσει σε γέλια. Γελούσε, άρα ζούσε ο Σταμάτης.

 

Αργότερα οι πατερίτσες έγιναν καροτσάκι αναπηρικό. Είχε πάρει κι άλλα κιλά. Το χαμόγελο ήταν εκεί, στη θέση του -πρώτα πρέπει να βγήκε η ψυχή του και μετά το χαμόγελό του-, αλλά το πρόσωπο είχε «φέξει». Ρωτούσε για το σχολείο, για τα μαξιλαράκια, «ρε συ, το άλλο το έμαθες;» και πέταγε ένα αστείο, αφορμή για να γελάσουμε.

 

Ο Σταμάτης Κιουρτσόγλου δεν πρόλαβε να τελειώσει το σχολείο. Είχε γελάσει πάρα πολύ μέχρι τα 17 του, είχε αψηφήσει πάρα πολλά από αυτά που σε χαλάνε καθημερινά. Είχε γράψει, όπως λέμε, τα χιλιόμετρά του, αυτά που η ζωή έχει προσδιορίσει για τον καθένα μας, χωρίς να το ξέρουμε. Μια μέρα, αντί για το πάντα χαρούμενο και κεφάτο πρόσωπό του, είδα το όνομά του στο χαρτί της κολόνας: «Τον πολυαγαπημένο μας κλπ κλπ...».

 

Αν γράφω αυτό το κείμενο, είναι γιατί από τότε δεν είχα παρά μόνο μια ή δυο φορές το ερέθισμα να επαναφέρω στη μνήμη μου αυτόν τον παλιό μου φίλο. Έναν αληθινά Καλό Άνθρωπο. Ένα παιδί που με συμπλήρωνε στα νιάτα μου και που ίσως το συμπλήρωνα κι εγώ. Ένα παιδί που είχαμε πολλά πράγματα που μπορεί να μας χώριζαν, τίποτε όμως από αυτά δεν στάθηκε ούτε μια στιγμή ανάμεσά μας. Μια αγνή, παιδική, ανυπόκριτη φιλία, που κάθε μέρα γινόταν και πιο σταθερή.

 

Το πρόσωπο και τις αναμνήσεις από τον Σταμάτη Κιουρτσόγλου επανέφερε στη μνήμη μου η αναφορά του άγνωστου φίλου για τα “φελιζόλ” στο γήπεδο της ΑΕΚ. Ευτυχώς, δεν τον ξέχασα. Ας είναι αναπαυμένη η ψυχή του, εκεί που είναι...

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 

Τι θα κάνετε με τις οφειλές σας στο δημόσιο κύριε Βούρο;

 

Πώς προέκυψε η νέα δημοτική Αρχή της πόλης...

 

Ενημέρωση την τελευταία στιγμή για διανομή τροφίμων από το κοινωνικό παντοπωλείο

 

Η Πολιτών Πολιτεία απαντά στη Δύναμη Πολιτών- Και διαβάζει την «Αλήθεια»

 

ΑΥΤΟ είναι προγραμματική συνεργασία, κύριοι της δημοτικής Αρχής

 

Χαμός! Στριμωγμένος στη γωνία ο Γρετζελιάς- Νέος αντιδήμαρχος ο Τάσος Κωνσταντινίδης

 

Κωνσταντινίδης: «Γιατί έγινα αντιδήμαρχος του Βούρου»

 

Κάτι μου λείπει- Προς συνάντηση Βούρου Γρετζελιά- Όλο το παρασκήνιο

 

Ανεξαρτητοποιήθηκε ο Γιάννης Ουσταμπασίδης

 

Τι είπε (μάλλον...) ο Γιάννης Βούρος στους εργαζόμενους

 

Κανονίζει συναντήσεις χωρίς φανερή ατζέντα ο Βούρος

 

«Καφενές» στο Δημαρχείο με τον Κουτσάκη αναπληρωτή δημάρχου...

 

Η Μικρασία στις καρδιές μας...

 

Τίποτα...

 

Εμείς κάνουμε κουμάντο...

 

Γκρίνιες, τριβές και παράπονα στην «Πολιτών Πολιτεία» για την κατανομή των αρμοδιοτήτων 

 

Γράψτε την άποψή σας

δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...

Προσθέστε το σχόλιό σας

Ονοματεπώνυμο ή ψευδώνυμο  
Το e-mail σας (προαιρετικό - δεν δημοσιεύεται)  
Το σχόλιό σας

Ροή ειδήσεων

Δύναμη Πολιτών: «Βάρος η λειτουργία παιδικών σταθμών για τη διοίκηση Βούρου»

Με 18 ψήφους εγκρίθηκε η συνεργασία Δήμου Μητρόπολης για νέο βρεφονηπιακό σταθμό

Δείτε LIVE τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου από την «Αλήθεια» - ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ εδώ

Ε, ρε, Ζεφύρι που σας χρειάζεται...

Σήμερα είναι 19 Μαΐου. Δεν ξεχνώ...

Δημοτικό Συμβούλιο την Τετάρτη - Θα είναι (ελπίζω...) παρούσα «Η Αλήθεια»

Να, εδώ, τα λέμε «μεταξύ μας»

Πριν κουνήσετε το δάκτυλο, μήπως πρέπει να κοιτάξετε λίγο στον καθρέφτη κύριε Κωνσταντινίδη;

Αναστασία Καγκάνη - Πατίλη

Ούτε ο πεζόδρομος του Άλσους σταματά τον «σερίφη από τα Lidl» - Δεν ασχολείται ο Βούρος

Η Λαϊκή Συσπείρωση για τον βρεφονηπιακό σταθμό στο πάρκο Μουστακλή

Ο Δήμος Δεδεμάδης νέος πρόεδρος του Χαλκηδονικού

Ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ διαφωνεί με την προτεινόμενη λύση για τον βρεφονηπιακό σταθμό

Δύναμη Πολιτών: 16 ερωτήματα στη διοίκηση Βούρου για τον βρεφονηπιακό σταθμό στο πάρκο Μουστακλή

«Πόλη της καρδιάς μας»: Έρεβος η συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου

Δημοφιλέστερα άρθρα

Ανοικτή επιστολή Βούρου κι απάντηση της «Αλήθειας»: Κουράζεστε εύκολα κύριε δήμαρχε

Ίσως το χειρότερο πράγμα που έχει ειπωθεί ποτέ στο δημοτικό συμβούλιο...

Πόσα παίρνουν αυτοί που λιβανίζουν τη διοίκηση Βούρου

«Δήμαρχος» από την ανάποδη - «Σερίφης» από τα Lidl...

Η παράλυτη διοίκηση κατέρρευσε στο δημοτικό συμβούλιο - Παράνομα δεν επιτρέπει να το παρακολουθούμε

Πριν κουνήσετε το δάκτυλο, μήπως πρέπει να κοιτάξετε λίγο στον καθρέφτη κύριε Κωνσταντινίδη;

Ούτε ο πεζόδρομος του Άλσους σταματά τον «σερίφη από τα Lidl» - Δεν ασχολείται ο Βούρος

Οι «ζυμώσεις» στο δημοτικό συμβούλιο συνεχίζονται: Ανεξαρτητοποιήθηκε η Σοφία Αλεφραγκή

Τομπούλογλου προς Αλεφραγκή: «Με χρήμα παίρνεται η καρδιά κι αποτιμάται ο φίλος»

Ο Μπάμπης...

Σφοδρή επίθεση Βασιλόπουλου στον Κουτσάκη

Δείτε LIVE τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου από την «Αλήθεια» - ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ εδώ

Ακόμα και την Εκκλησία κάνει πεδίο ανόητης αντιπαράθεσης το τοπικό δημοτικό κατεστημένο

Αναστασία Καγκάνη - Πατίλη

Ένας δήμαρχος με πορεία ασύμβατη προς την πόλη

Η Αλήθεια Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Τελευταία σχόλια

Με 18 ψήφους εγκρίθηκε η συνεργασία Δήμου Μητρόπολης για νέο βρεφονηπιακό σταθμό
Xρήστης: "ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ"
Κάποια στιγμή παρακολουθώντας το δημοτικό συμβούλιο, είχα την εντύπωση ότι ο Σπύρος Γραμμένος θα τελείωνε την ομιλία με το "Κουμμούνια θα πε...

Με 18 ψήφους εγκρίθηκε η συνεργασία Δήμου Μητρόπολης για νέο βρεφονηπιακό σταθμό
Xρήστης: Giannisnf
@Δημότης Σαν δημότης και εγώ, επειδή είναι ¨επιχειρηματίες¨, δεν έχω πατήσει στα μαγαζιά τους μήνες! Για να μην περιμένω 3 χρόνια. ...

Πριν κουνήσετε το δάκτυλο, μήπως πρέπει να κοιτάξετε λίγο στον καθρέφτη κύριε Κωνσταντινίδη;
Xρήστης: "ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ"
(21/05/2020 16:03) Γούλας Κωνστανίδης παίζουν πολύ ωραία αυτό το σκετσάκι, αυτό το παιχνιδάκι. Κατά τα άλλα μια εικόνα χίλιες λέξεις το περά...

Δύναμη Πολιτών: «Βάρος η λειτουργία παιδικών σταθμών για τη διοίκηση Βούρου»
Xρήστης: "ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ"
Συγγνώμη, αλλά η Δύναμη Πολιτών φέρει ακέραια την ευθύνη της παραχώρησης της κατασκευής και εκμετάλλευσης του έργου. Είχε όλον τον χρόνο να ...

Δύναμη Πολιτών: «Βάρος η λειτουργία παιδικών σταθμών για τη διοίκηση Βούρου»
Xρήστης: Ανωνυμος*
Η ψηφοφορία θυμησε το δημοψήφισμα του 2015 μόνο που τώρα το αποτέλεσμα είναι αυτό που ήθελε η Δ.Π ενώ τότε το αποτέλεσμα εξέθεσε τον Σύριζα ...

Πριν κουνήσετε το δάκτυλο, μήπως πρέπει να κοιτάξετε λίγο στον καθρέφτη κύριε Κωνσταντινίδη;
Xρήστης: Ανώνυμος
@12:06 Κι αυτός ηλικιωμένος είναι. Όχι βιολογικά. ...

Πριν κουνήσετε το δάκτυλο, μήπως πρέπει να κοιτάξετε λίγο στον καθρέφτη κύριε Κωνσταντινίδη;
Xρήστης: @"ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ" (20/05/2020 22:27)
Να όμως που διαφοροποιήθηκε χθες ο Γούλας!!!!! Ισως προσχηματικά αφού ήταν εξασφαλισμένο το αποτέλεσμα. Πρώτη φορά στη ζωή μου θα πω μπράβο ...

Πριν κουνήσετε το δάκτυλο, μήπως πρέπει να κοιτάξετε λίγο στον καθρέφτη κύριε Κωνσταντινίδη;
Xρήστης: Γελάσανε και τα ποντίκια των pc στο χθεσινό ΔΣ
Η πιο γραφική καρικατούρα του δημοτικού συμβουλίου. Τουλάχιστον ο άλλος που παρκάρει όπου γουστάρει είναι ηλικιωμένος και κάπως δικαιολογείτ...

Με 18 ψήφους εγκρίθηκε η συνεργασία Δήμου Μητρόπολης για νέο βρεφονηπιακό σταθμό
Xρήστης: Δημότης
Για πρώτη φορά στην ιστορία του Δήμου μας, χαρίστηκε δημοτική περιουσία. Όσοι το ψήφισαν, μόνο και μόνο για να το παίξουν χριστιανόπουλα, θα...

Με 18 ψήφους εγκρίθηκε η συνεργασία Δήμου Μητρόπολης για νέο βρεφονηπιακό σταθμό
Xρήστης: Ανωνυμος*
Ανικανότητα να οργανώσουν μια ψηφοφορία σε ένα βασικό θέμα! Θέλετε την παραχώρηση του οικοπεδου στην Μητρόπολη; Ναι 18! Όχι 14! Τα υπόλ...

Με 18 ψήφους εγκρίθηκε η συνεργασία Δήμου Μητρόπολης για νέο βρεφονηπιακό σταθμό
Xρήστης: Giannisnf
Όπου σκατά και το φτυάρι! Δεν είναι τυχαίες κάποιες παροιμίες! ...

Πριν κουνήσετε το δάκτυλο, μήπως πρέπει να κοιτάξετε λίγο στον καθρέφτη κύριε Κωνσταντινίδη;
Xρήστης: "ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ"
@ Διαμαντής Σεϊτανίδης (20/05/2020 21:45) (ανασκευάζω προς τέρψιν σας, αν και δεν υπάρχει τίποτε προσβλητικό ούτε υβριστικό) Δυστυχώς, κε Γο...

Πριν κουνήσετε το δάκτυλο, μήπως πρέπει να κοιτάξετε λίγο στον καθρέφτη κύριε Κωνσταντινίδη;
Xρήστης: Ανώνυμος*
Εγώ όπως και όλη η Φιλαδελφεια δεν παρακολούθησα το ΔΣ που αναφέρθηκαν στους εκπαιδευτίους! Η Λαϊκή Συσπείρωση έβγαλε ανακοίνωση, ο κ. Γάτας...

Πριν κουνήσετε το δάκτυλο, μήπως πρέπει να κοιτάξετε λίγο στον καθρέφτη κύριε Κωνσταντινίδη;
Xρήστης: Διαμαντής Σεϊτανίδης
@Αδημοσίευτο "ΚΟΜΜΟΥΝΙ" Λυπάμαι, αλλά στο σχόλιό σου διατυπώνεις προσβλητικούς χαρακτηρισμούς σε πρόσωπα που κατονομάζεις. Εσύ είσαι εδώ με...

Πριν κουνήσετε το δάκτυλο, μήπως πρέπει να κοιτάξετε λίγο στον καθρέφτη κύριε Κωνσταντινίδη;
Xρήστης: Α. ΓΟΥΛΑΣ
@"KOYMMOYNI" (20/05/2020 12:21) Θα παρακαλούσα να διαβάσετε τα πρακτικά της συνεδρίασης. Έτυχε μάλιστα να είμαι ο πρώτος δημοτικός σύμβουλ...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©